Soms betekent zakelijk succesvol zijn dat je durft te stoppen. Leonoor van den Burg stond aan het roer van een familiebedrijf dat al drie generaties meeging. Jarenlang deed ze er alles aan om dat erfgoed voort te zetten – tot ze besefte dat vasthouden niet langer verantwoord was. Ze voorkwam een faillissement, verkocht het bedrijf en koos voor een nieuwe koers. Niet zonder pijn, wel met een enorme groeispurt in ervaring.

In dit openhartige gesprek deelt Leonoor wat het vraagt om los te laten, hoe ze haar energie hervond in een ander bedrijf – en hoe die ondernemerslessen nu doorwerken in alles wat Duivenvoorde doet.

Hoe kwam je aan het roer van Duivenvoorde Opslag?
“In 2005 begon ik in het familiebedrijf dat toen al zestig jaar bestond. Drie generaties lang waren we actief in grondverzet en baggerwerk. Een stevige, traditionele sector, waarin mijn vader, ooms, neven – en later ook ik – samenwerkten. Maar begin 2020 liep ik vast. De branche werd steeds complexer, met zware aanbestedingstrajecten, strikte wetgeving en torenhoge druk van financiers. Ik voelde me leeg gevochten, en ergens wist ik: dit kan ik niet doorgeven aan een volgende generatie.”

Hoe voelde dat?
“In het begin voelde het als falen. Je bent tenslotte de derde generatie. De gedachte dat ik degene zou zijn die het familiebedrijf zou ‘stopzetten’, was loodzwaar. Maar ik kon niet anders. Door het bedrijf op tijd te verkopen, voorkwam ik erger. En wat ik losliet, maakte ruimte voor iets nieuws.”

En toen kwam Duivenvoorde Opslag in beeld?
“Ja. Duivenvoorde Opslag bestond al 14 jaar naast het familiebedrijf. Ik had het zelf opgebouwd, maar lange tijd voelde het als een bijzaak. Tot ik besefte: dáár zit mijn energie. Daar kan ik echt bouwen, samen met mijn man Ton. Het was alsof ik opnieuw kon beginnen, maar dan met alles wat ik geleerd had. We kozen voor betrokkenheid, focus en samenwerking. En dat werkt.”

Hoe reageerde je team daarop?
“Dat was eigenlijk het mooiste. Onze warehouse-collega’s hadden die zware jaren ook meegemaakt. Ze zagen mijn kwetsbaarheid, maar doordat ik open was, werden we samen sterker. Door verhalen te delen, ruimte te geven aan verdriet én aan herstel, ontstond er iets geweldigs: een team met hart voor de zaak.”

Wat heb je in die periode over ondernemerschap geleerd?
“Zoveel. Misschien wel de belangrijkste les: loslaten. Stoppen met vasthouden aan wat niet meer werkt. Ik had jarenlang geprobeerd alles zelf te doen. Nu weet ik: groei ontstaat als je durft te vertrouwen. Als je durft te delegeren. Als je de juiste mensen op de juiste plek zet. Toen dat eenmaal gebeurde, ontstond er ruimte voor rust en innovatie. Dát is de basis van duurzame groei.”

Hoe vertaalt die ervaring zich naar hoe Duivenvoorde nu werkt?
“We weten uit eigen ervaring hoe ingewikkeld het is om je logistiek goed te organiseren terwijl je bedrijf groeit. De chaos, de kosten, de tijdsdruk, de onvoorspelbaarheid – we herkennen het allemaal. Daarom is onze dienstverlening gebouwd rondom één doel: ondernemers ontzorgen. Niet alleen met sterke systemen, maar ook met mensen die echt meedenken. Wij zijn geen dozenschuivers, maar betrokken ondernemers onder elkaar.”

Wat geeft jou vandaag de meeste voldoening?
“Dat ik werk met een team waarin vertrouwen en samenwerking centraal staan. En dat we ondernemers helpen groeien. Niet alleen met logistiek, maar met alles wat daarbij komt kijken. Want ik weet hoe het voelt om te bouwen, om te twijfelen, om keuzes te maken. En om daarna echt vooruit te kunnen.”

Wat wil je andere ondernemers meegeven?
“Groeien betekent keuzes maken. Soms betekent dat: iets loslaten wat ooit vertrouwd was. Dat is spannend, maar het levert ook veel op. En: je hoeft het niet allemaal alleen te doen. Het gezegde ‘alleen ga je sneller, samen kom je verder’ is ook mijn ervaring.”